sobota, 21 marca 2015

Las warmiński w sepii

Las Warmiński, Warmińskie Buczyny, dwa rezerwaty, wszystko, co lubię w lesie o tej porze roku. W zasadzie to bardzo dobra pora roku na zdjęcia. Kolor sepii w przyrodzie jest inspirujący, mroczny i tajemniczy zarazem. Przypomniała mi się książka Isabel Allende Portret w sepii, którą czytałem kilka miesięcy temu i porzuciłem, robiąc ośle ucho na 97 stronie. Pamięć jest jak fikcja literacka. Wybieramy to, co najjaśniejsze i najciemniejsze, odrzucając to, co napawa nas wstydem, i w ten sposób tkamy rozłożysty dywan naszego życia. Pora wrócić do lektury. Polecam posty Sząbruk. Przyroda w kolorze sepii oraz Pociąg do Pragi w b&w. A w olsztyńskim BWA wystawa Smerek i przyjaciele, przypominająca, w 80. rocznicę urodzin Mirosława Smerka - artysty, malarza, twórczość środowiska artystycznego Olsztyna lat 60., 70. i 80.
W lesie chciałem też pomyśleć chwilę przy samotnej kapliczce. 
Taki czas.
Czas wyciszenia, oczekiwania na pęd, hałas, krzyk w naturze.
Jeszcze zapomniałbym o mgłach spod Stawigudy. A krzyki żurawi macie tuDo miłego...
https://www.facebook.com/kochamy.warmie

32 komentarze

  1. Bardzo nastrojowe i nostalgiczne. Podziwiam za oddanie swojej pasji, na takie mgly, to raczej trzeba wczesnie wstac :)

    OdpowiedzUsuń
  2. o tej porze roku,las w sepii jest piękny...to widac na zdjęciach,jestem zauroczona...stare kapliczki ,porzucone jakby,skłaniają do przemyśleń,zanim Wiosna zarazi nas śmiechem...
    pozdrawiam miło:)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. drugie zdjęcie od góry szczególnie mnie zauroczyło...widokowo i kolorystycznie...

      Usuń
    2. Dziękuję i pozdrawiam :)

      Usuń
  3. Sepia kojarzy mi się z romantyzmem. Zdjęcia doskonale oddają tę nostalgię. Pięknie uchwyciłeś przyrodę o tej porze roku. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  4. Twój las w sepii wygląda mrocznie i tajemniczo.
    Klimatu dodają nagrobki w lesie, nigdy nie spotkałam się z takim miejscem.
    Pozdrawiam bardzo serdecznie:-)

    OdpowiedzUsuń
  5. Lubię las, ma wyjątkowy nastrój i wiele tajemnic..dziś czas na sepię, nie długo pojawi się delikatna zieleń..ale tajemnice pozostaną..

    OdpowiedzUsuń
  6. Jak zwykle zachwycam się Twoimi zdjęciami!

    OdpowiedzUsuń
  7. Niesamowite leśne widoki, wyglądają niepokojąco :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Towarzyszyła temu wczesnowiosenna cisza, można się bać :)

      Usuń
  8. Ja się tam do Ciebie (w sensie w okolice :D) wybiorę kiedyś pofotografować :)... Plenery świetne :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Pozdrowienia dla piewcy Warmii i Mazur. W Warszawie dziś przymrozek ale za to piękne słonko. Jeszcze trochę i Warmia i Mazury zaroją się od turystów.
    Pozdrawiam i spadam... :)

    OdpowiedzUsuń
  10. ...sepia wydobywa mrok.i potęguje smutek, głównie zdjęcie zapomnianego przez ludzi i czas cmentarza...
    Serdeczności :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Trzecie zdjęcie od góry - to drzewo idące w dół na jednej nodze.
    Gratuluję wszystkich zdjęć.

    OdpowiedzUsuń
  12. Zamyślić się w takim lesie oczekując odpowiedzi na pytania te z gatunku trudnych pytań.
    A Ent schodzący powoli uważnie trzymając się korzeniami ziemi cudnie uchwycony, prawie w ruchu. :)
    Ent Tolkienowski :).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O Tolkienie myślałem będąc w tym miejscu :)

      Usuń
  13. Bardzo ładne zdjęcia :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Rewelka fotografie, bardzo mi się podoba ta... drewniana!
    Serdeczności wiosenne!

    OdpowiedzUsuń
  15. Piękne zdjęcia, nastrojowe...
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  16. Smutny kolor.
    Prawie za każdym razem, przywołujesz dawne wspomnienia.
    Kiedyś szliśmy przez las wzdłuż zagrodzonej części lasu Łańskiego. Nie wiedzieliśmy gdzie jesteśmy, powiedzmy że ja nie wiedziałam. W końcu wyszliśmy na Stawigudę, źli i potwornie głodni. Trafiliśmy tam do przydrożnej restauracji. Pierwszy raz w życiu jadłam kaszę jęczmienną mazurską. Cóż to był za rarytas! Na ziemniaki było zbyt wcześnie i nic innego do jedzenia nie było. Kasza była doskonale ugotowana, dodatki w postaci schaboszczaka i surówek, świetne! Czego więcej chcieć? Kaszę wprowadziłam na stałe do naszego menu.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To dawne smaki, szkoda że tak ich mało obecnie. Pozdrawiam

      Usuń
  17. EMERYT23/3/15

    ciekawy las te fotografie mają w sobie pewną nostalgie za utraconym czasem.

    OdpowiedzUsuń
  18. Trochę ma się dziwne uczucie chodząc wiosną po lesie , a tu jesienne liście szumią , a chciało by się już widzieć zielone. Niemniej bardzo lubię taką kolorystykę . Czy ten stary cmentarz to prawosławny?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cmentarz katolicki, a historycznie ewangelicki.

      Usuń
    2. Anonimowy28/1/17

      Cmentarz zawsze byl katolicki, pochowano na nim przodkow mojej rodziny katolickiej z Plusek I Malych Plusek od poczatku jego istnienia tj. od 1910 roku.

      Usuń
  19. Zauroczył mnie zamglony las..., super klimat.., pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  20. Zdjęcia podbiły moje serce.

    OdpowiedzUsuń
  21. bardzo klimatyczne i tajemnicze zarazem ujęcia :)
    Pozdrawiam ?:)

    OdpowiedzUsuń
  22. Ale się zrobiło rzewnie, nostalgicznie, refleksyjnie...
    I to tak z rana...
    Czasem tak trzeba - byśmy nie zgłupieli w tym zwariowanym świecie...

    OdpowiedzUsuń
  23. Refleksyjny wpis, zatrzymuje na bardzo długo, zamyśla, wycisza, dziś dopasowany do mojego nastroju.
    Zdjęcia ciekawe bardzo... z przyjemnością odbyłabym wędrówkę otoczona takimi właśnie barwami.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń