„Jak miękkie gruszki brzmieje lato” to metafora z wiersza Krzysztofa Kamila Baczyńskiego pt. „Piosenka” (znanego też jako „Znów wędrujemy”). Sugeruje ona, że lato jest słodkie, dojrzałe, ciepłe i zmysłowe, szczególnie te na przełomie sierpnia oraz września. Lubię te chwile najbardziej. Przenośnia ta łączy wrażenia słuchowe, dotykowe i smakowe, opisując sielankowy, a zarazem ulotny krajobraz. Taki Wam polecam. Olsztyńskie jeziora i chillout.
