poniedziałek, 10 listopada 2014

Warmińska Droga Krajobrazowa Gietrzwałd-Woryty

W poprzednim poście pisałem o warmińskich alejach przydrożnych. Są one nieodłącznym elementem  krajobrazu tych terenów. Dawniej miały dawać cień podróżnym, chronić przed wiatrem, ułatwiać orientację w terenie. Dziś stały się niepotrzebną pamiątką po latach zaborów, utrudniają rozbudowę i modernizację dróg, są nawet nazywane "alejami śmierci". Prawdą jest, że ich stan pozostawia wiele do życzenia, często zagraża bezpieczeństwu, szczególnie podczas burz, jednak to element historii Warmii oraz znakomity walor turystyczny ceniony przez przyjezdnych.
Starostwo Olsztyńskie wraz z Gminą Gietrzwałd podjęło próbę ochrony przydrożnych drzew. Stworzono park pod nazwą Park Kulturowy – Warmińska Droga Krajobrazowa Gietrzwałd – Woryty. Istotą powołania parków kulturowych w województwie warmińsko-mazurskim jest to, że powstają one w wyniku inicjatyw społecznych, lokalnych i obejmują ochronę lub naprawę przydrożnego drzewostanu. Tak stało się w powyższym przypadku.
Odtwarzana jest tu liczącą 2 km aleja drzew. Po obu stronach, między starymi klonami, posadzono rząd 80. młodych drzewek. 
To piękna trasa, z obłymi wzgórzami, uciekająca w dolinę, kolorowa jesienią. W Worytach gościł Melchior Wańkowicz, który wspomniał o wsi, pisząc o Smętku, Gietrzwałd natomiast znany jest z objawień maryjnych. To na jednym z klonów dziewczynkom ukazała się Matka Boska i przemówiła do nich po polsku. 
Objawienia gietrzwałdzkie miały miejsce od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Głównymi wizjonerkami były: trzynastoletnia Justyna Szafryńska i dwunastoletnia Barbara Samulowska. Matka Boska ukazała się przed kościołem i przemówiła do dzieci po polsku. Był to wyraźny znak dla Warmiaków. „Skoro Przenajświętsza Panienka przemówiła do dzieci warmińskich po polsku to grzechem jest jeśli ktokolwiek języka ojczystego jako daru Bożego się wyrzeka!” - mówili mieszkańcy żyjący pod zaborami. W ten sposób Warmia oparła się germanizacji.

31 komentarzy

  1. Myślałam, że juz nie sadzi się drzew wzdłuż dróg... a jednak...

    OdpowiedzUsuń
  2. Nad polami cicha mgła jak wata powoli gęstnieje. Pomiędzy drzewa się wlewa,bruzdami sunie do nieba. Miłego dnia :)

    OdpowiedzUsuń
  3. krakowianka10/11/14

    Cisza,mgła...i cudne rdzawe akcenty od wstającego słońca...patrzę....
    przyroda nas wciąż i wciąż zaskakuje swym pięknem...

    OdpowiedzUsuń
  4. ...zjawiskowe fotografie...
    Ciekawy post, nie miałam pojęcia o objawieniach...
    Serdeczności :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Do tej pory nie zwracałam uwagi na porośnięte na poboczu dróg drzewa. Wydają się być one nieodłącznym elementem każdej polskiej drogi, a jednak wg Twojego opisu, drzewa były sadzone w jakimś celu. Nie spotkałam się z nazwą " aleje śmierci", choć przeżyłam już burzę w aucie pod drzewem, gdzie pod wpływem wiatru łamały się gałęzie.

    W tym domku na zboczu mogłabym mieszkać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też chętnie się przeprowadzę :)

      Usuń
  6. Mgły przepiękne.
    Bardzo ciekawa inicjatywa - lubie lokalne drogi, nie przeszkadza mi ich 'ograniczoność', podoba mi sie pomysł ich chronienia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nowe zasadzenia zastępują stare, spróchniałe drzewa. Prawdą jest, że droga używana jest w niewielkim stopniu.

      Usuń
  7. To są fotki super artystyczne. Ale bardzo prawdziwe. Miałem kiedyś taką mgłę na Mazurach. Nie dało się jechać. Wczoraj w Warszawie było też mglisto ale nie aż tak.
    Pozdrawiam tymczasem z Warszawy

    OdpowiedzUsuń
  8. EMERYT10/11/14

    Jednak te drzewa niosą śmierć po co to sadzić i wracac do dawnych zwyczajów.
    Zawsze jeno istnienie wiecej.
    dla mnie dziwna akcja

    OdpowiedzUsuń
  9. Ależ światło Pan zamówił, proszę Pana! Musisz mieć niezłe układy w centrum sterowania pogodą :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rower i w te pędy za światłem :)

      Usuń
  10. Mgły jak w sennym marzeniu. Piękne zdjęcia i poetyckie mgły.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  11. Ależ piękne zdjęcia, pozazdrościć jak Ty to robisz ;-)

    OdpowiedzUsuń
  12. Przepiękne zdjęcia! Mają niesamowity klimat...

    OdpowiedzUsuń
  13. Lubię mgłę. Dla mnie, łączy się nierozerwalnie z ciszą. Lubię ciszę.
    Zdjęcia jak zawsze, co ja Ci będę.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  14. Witaj Zbyszku
    Jak widzę u ciebie znowu jesiennie, urokliwie, mgliście.... Kocham takie klimaty
    Jesienne smuteczki snują się po moich stronkach.
    Niestety ten listopadowy nastrój ma na mnie duży wpływ, zwłaszcza, że to czas smutnych rocznic.
    Staram się wynajdować sobie zajęcia, zresztą nie mam aż tak dużo wolnego czasu. Może to dziwne, ale nie zawsze mam czas na wędrówkę po wirtualnym świecie
    Ale daję radę…. Życie przecież toczy się, a raczej biegnie do przodu.
    Tak wiem, czasem jestem monotematyczna. To może być już dla Ciebie nudne. Często piszę o czasie, wspomnieniach....
    Obiecuję jednak, że postaram się znaleźć inny ciekawszy temat. Ale czy będę potrafiła pisać o.....
    Życz mi proszę powodzenia.
    Pozdrawiam mgiełką nostalgii i życzę dużo wewnętrznego ciepła

    Znowu muszę wpisywać te kody, aby dodać komentarz..... Czy możesz to zlikwidować?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zatem życzę powodzenia. Musisz wybrać system logowania, nie będzie weryfikacji. Pozdrawiam :)

      Usuń
  15. Potrafisz pokazać tak tajemnicze widoki, piękne zdjęcia :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Wspaniale, kocham mgłe. A ostatnie zdjęcie po prostu cudowne :)

    OdpowiedzUsuń
  17. I znowu SZACUNECZEK za te zdjęcia Zbyszku.
    Pozdrawiam bardzo, bardzo...

    OdpowiedzUsuń
  18. Mieć coś takiego na wyciągnięcie ręki...

    OdpowiedzUsuń
  19. Cudowne foki we mgle serdecznie pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  20. Fantastyczne fotki!
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  21. Powracam na Twoja Warmię z wielką przyjemnością. Jak miło, że trafiam akurat w porze mgieł. Piękna pora i piękne Twoje zdjęcia.
    Serdecznie Cię pozdrawiam, Zbyszku :-)

    OdpowiedzUsuń
  22. Miodzio!!!
    Bardzo czarowne i czarujące foty!
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  23. Takich krajobrazów szukać gdzie indziej próżno.

    OdpowiedzUsuń

| Copyright © 2007/17 Kochamy Warmię |