Warmia na kwarantannie /2/ | Na północy Braniewo i Frombork

Dziś zwiedzamy dwa piękne miasta na północy Warmii – Braniewo i Frombork. To pierwsze to najstarsze miasto na Warmii i jej pierwsza stolica. Dawniej też port morski i miasto hanzeatyckie. W latach 1466–1772 znajdowało się w obrębie Korony Królestwa Polskiego. Frombork natomiast jest położony na Równinie Warmińskiej, nad Zalewem Wiślanym, na północnym krańcu Wysoczyzny Elbląskiej. Pierwsza wzmianka źródłowa o formującym się u stóp Wzgórza miasteczku pochodzi z 1278 roku. Nazwę miasta przyjęto od Najświętszej Marii Panny, patronki katedry. Osadnicy niemieccy nazywali je – Frauenburg, a kanonicy warmińscy w swoich dokumentach pisali Castrum Dominae Nostrae – Gród Naszej Pani. Przywilej lokacyjny Frombork otrzymał w 1310 roku. Znaczenie miasta podniosło wybudowanie w latach 1329–1388 katedry pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja. Początkowo miasto stanowiło własność biskupów warmińskich, od 1320 należało do kapituły warmińskiej. Zwane było wówczas Civitas Warmiensis (Miasto Warmińskie). Tak też było w istocie, gdyż Frombork był stolicą Warmii.
Poniżej Frombork. We Fromborku przebywał Mikołaj Kopernik, który jako kanonik kapituły warmińskiej żył i pracował na Wzgórzu Katedralnym niemal nieprzerwanie od 1510 do dnia swojej śmierci w maju 1543. Właśnie tutaj Mikołaj Kopernik opracował De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich) – dzieło, które odmieniło dotychczasowe pojęcia o wszechświecie. Zespół katedralny na wzgórzu stał się także miejscem pochówku astronoma.
Lubię tę przestrzeń. Cegła, woda i cisza. Taki właśnie jest Frombork.
Udostępnij: