Eksplorujemy Braniewo | Odkryj najstarsze miasto na Warmii

Eksplorujemy Braniewo. To najstarsze miasto na Warmii i jej pierwsza stolica, lokowane na prawie lubeckim, tak jak Frombork, w związku z nadmorskim charakterem. Zwiedzamy kolegium jezuickie, wieżę bramną, cerkiew, neogotycki dworzec, dom sióstr katarzynek, dawny dom dla konwertytów.

Dom sióstr katarzynek i piękny mural ukazujący postać Reginy Protmann. Była ona założycielką Zgromadzenia Sióstr św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy. W tym roku przypada 26. rocznica jej beatyfikacji. Natomiast w przyszłym roku odbędą się uroczystości beatyfikacyjne Sióstr Męczenniczek z czasów II wojny światowej. Obecnie w Braniewie są cztery murale. Przedstawiają nowy herb miasta, plan Braniewa z 1635 roku oraz nazwę braniewskiego klubu sportowego „Zatoka Braniewo” wraz z rokiem założenia. W przyszłości powstać ma jeszcze jeden. Ma być związany z 30-leciem powstania Braniewskiej Brygady Kawalerii Pancernej.

Plan Braniewa z 1635 roku ukazany na muralu.

Najstarsza budowla na Warmii. Dawniej była częścią zamku biskupów warmińskich, który wzniesiono jako pierwszy zamek przez biskupów na tych terenach. Początki jej budowy sięgają roku 1273, gdy po stłumieniu trzeciego powstania pruskiego zdecydowano się na nową lokację Braniewa i wzniesienie w obrębie miasta twierdzy. Poniżej Dom Konwertytów (potocznie nazywany "pałacykiem Potockiego"), który znajduje się w Braniewie przy ulicy Botanicznej 11. Obecnie w części budynku działa Centrum Rozwoju Regionalnego. Lokalizację obrano w pobliżu kościoła św. Katarzyny oraz zamku biskupiego, jednak już poza obrębem dawnych murów miejskich i fosą, w otoczeniu parku należącego do zamku biskupiego. Zamieszkali w nim konwertyci, którzy z powodu zmiany religii emigrowali z Królestwa Prus na Warmię. Rozpoczęcie budowy nastąpiło w 1718 roku. Cztery lata później biskup ustanowił fundację, która miała zapewniać stałe źródło utrzymania obiektu. Następnie patronat nad fundacją przejęło biskupstwo. Po 1772, po I rozbiorze Polski, roku dom konwertytów zamieniono na katolicki przytułek dla starców. W 1923 roku w zrujnowanym pod koniec XIX wieku budynku przeprowadzono pilne prace remontowe, zmieniając jego funkcję na dom dla ubogich. Zbombardowany przez lotnictwo sowieckie w lutym 1945 roku po wojnie stał opuszczony w ruinie. Obecnie wygląda wspaniale.