Dworzec kolejowy Olsztyn Główny

09 listopada

Nowy dworzec Olsztyn Główny został otwarty 21 lutego 2025 roku. Jest to nowoczesna, wielokondygnacyjna budowla wraz ze zmodernizowaną infrastrukturą stacji kolejowej, tworząca największy węzeł kolejowy w regionie. Inwestycja kosztowała 97 milionów złotych i obejmuje budynek dworca, nowoczesny podziemny pasaż oraz zagospodarowanie terenu wokół, w tym plac przed dworcem. Dworzec nosi imię wybitnego astronoma, który 40 lat spędził na Warmii – Mikołaja Kopernika.

Dworzec kolejowy w Olsztynie przed wyburzeniem. Lata 70. były dla Olsztyna okresem wspaniałego rozwoju: budowa fabryki opon OZOS Stomil, rozbudowa miasta, budowa obiektów sportowych. Miasto stało się znaczącym ośrodkiem gospodarczym na mapie Polski. Związany z rozwojem gospodarczym wzrost potrzeb miasta i regionu w zakresie transportu sprawił, że istniejący wówczas budynek dworca kolejowego stał się niewystarczający. Nowy Olsztyn Główny miał odpowiadać na liczne potrzeby mieszkańców, przyjezdnych pracowników i turystów. Został otwarty w 1971 r. i połączony z dworcem autobusowym. Hala kasowa łączyła się z mniejszą częścią PKS 2-kondygnacyjną antresolą. Na parterze zaprojektowano obszerną poczekalnię dla podróżnych.

Budowę olsztyńskiego Dworca Głównego ukończono 1 grudnia 1872 roku. Początkowo planowano zlokalizowanie dworca w rejonie zbiegu dzisiejszej ulicy 1 Maja z torami kolejowymi, ponieważ ulica Partyzantów wówczas jeszcze nie istniała. Pomysł ten jednak upadł i dworzec zbudowano w miejscu znacznie oddalonym od miasta - przy Bahnhof Straße (czyli ulica Dworcowa), a dzisiejszej Partyzantów.W 1902 r. wydrążono pod torami tunele łączące poszczególne perony. W 1907 r. uruchomiono pierwszą linię tramwajową, która połączyła dworzec ze Śródmieściem i umożliwiła wygodne skomunikowanie stacji z miastem. W nocy z 17 na 18 lutego 1945 r. dworzec spłonął. Przebudowa i modernizacja zniszczonego budynku zakończyła się w 1948 roku. Kształt nowego dworca odbiegał od poprzedniego. Charakterystycznym elementem stała się wieża zegarowa górująca nad pawilonami. Dworzec w takiej postaci służył miastu przez dwadzieścia lat, po czym został rozebrany.