sobota, 6 grudnia 2014

Samotność pełna uroku

Przepraszam, nie odzywam się i unikam ludzi.
To taka niewinna mizantropia, poszukiwanie ciszy i spokoju.
Bo czasami choroba powala z nóg, a wtedy to już tylko pozostaje samotność.
Zatem niech będzie ona nad warmińskim jeziorem, pełna uroku, taką wolę, tu biorę wolne od życia.
I niech moją ar­mią będą drze­wa, skały i pta­ki na niebie. *
 * Aleksander Wielki




30 komentarzy

  1. Znam to uczucie , czasami warto na chwilę wziąć wolne od życia ,
    Zdjęcia piękne , to 3 od góry super wyszło, wygląda jak by wszystko wisiało w przestrzeni.
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie takie wolne spędzam w tych miejscach. Pozdrawiam :)

      Usuń
  2. Brr puściutko....tak czasem trzeba! pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. EMERYT6/12/14

    Kurde belka, jak pan to robisz że masz pan tyle poetyckosci w tych fotach.
    A wiem co pisze choć stary jestem bo przyglądam się im od dawna. Podziwiam podziwiam.

    OdpowiedzUsuń
  4. Piękne zdjęcia. Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny.

    OdpowiedzUsuń
  5. W samotności i ciszy świat jest piękniejszy, a na twoich zdjęciach jest magiczny.
    pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  6. krakowianka6/12/14

    po pierwsze-zdrowiej Zbyszku jak najszybciej...bo samotnośc na chwilę jest dobra,a po drugie...piękne,nostalgiczne zdjęcia...nostalgia jezior i ptaki,dla mnie symbol wolności...przestrzeni..
    pozdrawiam miło.

    OdpowiedzUsuń
  7. Cisza zdrowiu sprzyja, zwłaszcza taka piękna cisza - powodzenia w wracaniu do zdrowia życzę:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za miłe słowo.

      Usuń
  8. Samotność mi nie przeszkadza, dobrze się czuje ze sobą.
    Piękne zdjęcia. Ale z ciebie artystyczna dusza... :)

    OdpowiedzUsuń
  9. ale piękne, zwłaszcza dwa pierwsze :)
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  10. Piękne, naprawdę nie można o Twoich zdjęciach inaczej powiedzieć :-)
    Jak obrazy...

    OdpowiedzUsuń
  11. Lubię bywać sama, ale nie lubię być samotna. Piękne ujęcia. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To samotność z wyboru i chwilowa. Pozdrawiam z Warmii

      Usuń
  12. Zbyszku...nie musisz przepraszać...nadawaj dalej, po cichu, po swojemu, ale nadawaj...my jesteśmy ;-)

    OdpowiedzUsuń
  13. Samotność piękna nie jest. Nawet w Acapulco :) Fotki perfekcyjne. Jednak ja myślami jestem juz na Przedwiośniu. Zimę muszę po prostu przeczekać :)
    Pozdrowienia z bardzo gwarnej Warszawy

    OdpowiedzUsuń
  14. ...przede wszystkim zdrowia! A fotografie...cudne, jak zawsze!
    Serdeczności :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Piękne zdjęcia! Super :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Wtedy jeszcze bardziej widzi się otaczające nas piękno.
    Bardzo, bardzo serdecznie pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  17. O, z Sam O'tność w wykonaniu Lao Che mi się skojarzyło ("Nogi mają ziemię, oczy mają niebo, nos ma powietrze, więcej zbyteczne" że zacytuję fragment). Ale tutaj widzę raczej ptasią gwarność, szum drzew i wiatru, plus wody. Czyli sporo więcej :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Aż posłuchałem z zaciekawienia :)

      Usuń
  18. Czasami trzeba pobyć na osobności, wspaniałe zdjęcia ;)

    OdpowiedzUsuń
  19. E tam nastrój mi popsułeś, był taki szaro bury zimowy, teraz jest dalej szaro bury ale tęskniący. Za tym jeziorem ciszą spokojem i niebem czasem niebieskim i pełnym ptaków. Łzawo pozdrawiam. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj, za spokojem to ja często tęsknię.

      Usuń
  20. Czasem samotność też jest potrzebna :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Przyznaję, że Hołek to bardzo uprzejmy człowiek z naturalnym uśmiechem. Fajnie się z Nim rozmawiało. i NIE GWIAZDORZY! :)
    Twoje ptaki przypominaj.a mi film Hitchcocka pt. PTAKI. A o tej porze to najlepiej odpocząć od wszelkiego zgiełku i jest moment do zastanowienia się nad różnymi sprawami.
    Pozdrowienia z Mazowsza

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hołek z Olsztyna, ma się rozumieć. Pozdrawiam

      Usuń
  22. Przepiękne, nostalgiczne fotki.
    Poprawy zdrówka życzę:-)

    OdpowiedzUsuń